της Καβαζίδου Ελένη Χοροδιδάσκαλος-Χορογράφος, μέλος της Συντακτικής Επιτροπής

Σήμερα, ολοένα και περισσότερο εδραιώνεται η θεραπευτική χρήση του χορού στην χώρα μας. Οι εφαρμογές της διατίθενται ίσως και περισσότερο σε κανονικό παρά σε ειδικό πληθυσμό!

Νέες εφαρμογές Χοροθεραπείας, προτάσσονται πλέον, όχι μόνο ως υποστηρικτικά εργαλεία ατόμων που χρήζουν ανάγκης ψυχοθεραπευτικής αγωγής – αλλά και ως μέσα ψυχαγωγίας ή πρόληψης της υγείας μας. Η εφαρμογή όμως προγραμμάτων Χοροθεραπείας σε κανονικό πληθυσμό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς προκύπτουν διάφορες προβληματικές:
Α) Τα μαθήματα Χορο/κινησιοθεραπείας έχουν δομηθεί πάνω σε ειδικούς πληθυσμούς, πληθυσμούς που χρειάζονται ιδιαίτερης μεταχείρισης σε ψυχονοητικό και κινητικό επίπεδο.
Β) Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των προγραμμάτων αυτών βασίζονται σε μεθοδολογίες και διδακτική  που αφορούν αποκλειστικά σε ειδικούς πληθυσμούς. Εξού προκύπτουν και διάφορες κινδυνολογίες… όσον αφορά τη διδασκαλία, την μεθοδολογία, την τεχνική και τις … συνέπειές της!
Γ) Ο θεραπευτής παίρνει το ρόλο πλέον του δασκάλου, εκπαιδευτή, ή συντονιστή… καθώς δεν υφίσταται ανάγκη θεραπείας..!
Δ) Η προσαρμογή ενός μαθήματος Χοροθεραπείας στις ανάγκες ή προτιμήσεις  ενός ετερογενούς (κανονικού) πληθυσμού είναι μία «πρόκληση» όχι μόνο για τον δάσκαλο/ εκπαιδευτή, αλλά και για τον συμμετέχοντα.
Ε) Η εκπαιδευτική παρά θεραπευτική εμπειρία του εισηγητή παίζει καθοριστικό ρόλο για την επιτυχία ενός τέτοιου προγράμματος σε κανονικό πληθυσμό.

Αν και υφίστανται κίνδυνοι, υπάρχουν και πολλά οφέλη. Ο συμμετέχων μπορεί να βελτιώσει τις κοινωνικές του δεξιότητες, διάφορες δεξιότητες ζωής και να τονωθεί ηθικά. Παράλληλα, δύναται να βελτιωθεί η κινητική ροή του, να ασκηθεί σωματικά και να δυναμώσει νοητικά.

Στην Ελλάδα, μαθήματα Χοροθεραπείας συχνά εντάσσονται σε προγράμματα ψυχαγωγικών ή εκπαιδευτικών κέντρων  χορού. Ο όρος δε, Χοροθεραπεία, εξυπηρετεί πλέον, για να εννοηθούν δομικές διαφοροποιήσεις παρά στοχοθεσίας  (ψυχαγωγία, διαπεδαγώγηση) έναντι των υπόλοιπων διαθέσιμων μαθημάτων Χορού. Οι τεχνικές είναι  πολλές. Ανάλογα με την εφαρμογή προκύπτουν και τα θετικά ενός προγράμματος. Η ειδική κατάρτιση του θεραπευτή ως παιδαγωγός είναι σημαντικό προνόμιο. Η ιδιοποιός διαφορά ενός μαθήματος Χοροθεραπείας από ένα κοινό μάθημα Χορού δεν αφορά πάντα στο περιεχόμενο, αλλά στη δομή, στη μεθοδολογική προσέγγιση και στη διδακτική του μαθήματος.

Ας δοκιμάσουμε και Χοροθεραπεία λοιπόν! Είτε ως θεραπευτικό εργαλείο, είτε ως μία νέα μέθοδος διδασκαλίας Χορού… μία μέθοδος που κατακτά ολοένα και περισσότερο έδαφος … ίσως και μία νέα μορφή Χορού! …που κύριο δομικό της στοιχείο είναι η δημιουργία και βασικό μεθοδολογικό μονοπάτι, η κινητοποίηση των συμμετεχόντων για ελεύθερη έκφραση, χωρίς περιορισμούς και με σεβασμό προς το «οικείο», το «άλλο», το «ξένο».

Οι οπαδοί διαρκώς αυξάνονται… Το δέλεαρ για τους περισσότερους …. ότι είναι κάτι καινούργιο… «κάτι διαφορετικό διατίθεται στην αγορά» … Ας το δοκιμάσουμε! Γιατί όχι;